Test pingu do gier

Ping to czas, w jakim pakiet dociera do serwera i wraca, w milisekundach. Utrata pakietów to odsetek tych, które nigdy nie dotarły — w grze widać to jako teleportowanie się i zjadane wejścia. Jitter to skala wahań pingu między pakietami: łącze stabilnie trzymające 60 ms gra się lepiej niż takie, które skacze między 20 a 100.

Mierzymy czas obiegu małych datagramów odsyłanych przez każdy węzeł PartyPing za pośrednictwem WebTransport. Datagramy są przenoszone przez QUIC/UDP, więc bardziej przypominają ruch gry czasu rzeczywistego niż zwykłe żądanie WWW, ale nie używają tego samego protokołu ani trasy co sama gra.

Do każdego regionu lecą dziesiątki pakietów, nie jeden czy dwa. Test trwa przez to nieco dłużej, ale pojedynczy skok lub zgubiony pakiet już nie zaburza wyniku.

Nasze węzły stoją w tych samych regionach co serwery gier, ale nie na tych samych maszynach, a każda gra sama decyduje, co wlicza w pokazywaną liczbę — dlatego obie wartości są blisko siebie, ale nie identyczne. Przenosi się to, który region wychodzi tu na prowadzenie.

Nie ma jednego progu dla każdej gry i gracza. Ogólnie poniżej 50 ms zwykle daje płynną rozgrywkę w szybkich grach, 50–100 ms często pozostaje grywalne, a powyżej 100 ms opóźnienie sterowania jest wyraźniejsze; liczą się też straty, wahania i wynik w grze.

Trasy sieciowe zmieniają się z minuty na minutę, a wieczorny szczyt widać na większości łączy domowych. Jeden test to wycinek twojej sieci, a nie wyrok na nią. Mierz w godzinach, w których naprawdę grasz, i powtórz kilka razy, zanim wyciągniesz wnioski.

Te dwie liczby zatrzymują się przy innych drzwiach: my mierzymy czas datagramów UDP z twojej przeglądarki do węzła w każdym regionie, a klient gry mierzy własny ruch do serwerów wydawcy po własnej trasie i każda gra sama decyduje, co wlicza w pokazywaną liczbę. Przenosi się to, który region jest najszybszy z miejsca, w którym siedzisz, oraz czy twoje łącze gubi pakiety albo się waha. Liczba w kliencie to dokładne opóźnienie meczu, w którym już jesteś — a tego akurat przeglądarka nie zmierzy za ciebie.

Prędkość pobierania mierzy ilość danych na sekundę, a opóźnienie gry czas drogi małego pakietu tam i z powrotem. Duża przepustowość nie usuwa zakłóceń Wi-Fi, kolejek od wysyłania, wieczornego obciążenia ani złej trasy.

Często tak — najpierw trzeba wiedzieć, po której stronie leży problem. Jeśli wszystkie regiony pogorszyły się naraz, sprawa jest lokalna: przejdź na kabel, sprawdź, co wysyła w tle, w razie potrzeby zadzwoń do dostawcy. Jeśli słabe są tylko odległe regiony, winna jest trasa albo odległość, a wybór bliższego regionu da więcej niż jakiekolwiek ustawienia.

Ethernet jest zwykle najstabilniejszy. Wi-Fi 5 i 6 GHz może mieć niski ping z bliska i bez przeszkód; hotspot mocniej zależy od sygnału, obciążenia stacji i przełączeń. Porównuj opcje z tym samym regionem o tej samej porze.

Nie. Pomaga tylko wtedy, gdy jego trasa pośrednia jest lepsza od pierwotnej trasy ISP; dodatkowy przeskok może zwiększyć opóźnienie lub straty. Porównaj tryb włączony i wyłączony w tym samym regionie i czasie, wykonując kilka pomiarów zakresu oraz strat.

Kliknij „Testuj z ekipą”, aby otworzyć pokój, i wyślij link. Każdy mierzy te same regiony ze swojego łącza, a ranking rozstrzyga najgorszy w grupie, nie średnia — chodzi o region, na którym zagrają wszyscy.

Nie. Cały test działa w przeglądarce — nic nie instalujesz i nie rejestrujesz się. Potrzebna jest tylko obsługa WebTransport po HTTPS; aktualne wersje głównych przeglądarek zwykle ją mają, a starsze mogą wymagać aktualizacji.

Nic nie jest powiązane z tobą, bo nie ma tu kont. Jeśli zbieranie próbek jest włączone, zapisujemy jeden anonimowy wiersz: grę, region, percentyle opóźnienia, utratę pakietów, kraj i dostawcę sieci (ISP). IP jest odrzucane zaraz po odczytaniu kraju i dostawcy; nie zapisujemy dokładnej lokalizacji, identyfikatora ani ciasteczka.